Pizza voor Mario

Pizza voor Mario

Een goede vriend van me, we noemen hem hier Mario, omdat dat zijn naam is, kan door een wrede speling van het lot koriander noch komijn verdragen. Wanneer hij komt eten, raak ik een dag ervoor altijd in een lichte paniek. Wat kun je in godes naam bereiden zonder koriander en komijn? Het is inmiddels vaste prik. Ik probeer naarstig iets lekkers te bedenken zonder koriander en komijn en wat er in me opkomt zijn uitsluitend gerechten met exhorbitante hoeveelheden van beide. ‘Don’t think about the pink elephant!’ Zoiets.

Culinaire black-out

Het is een curieus psychologisch mechanisme. Een soort culinaire black-out. Ik kan niet denken aan geurige basilicum, noch aan frisse dille. Peterselie, tijm, rozemarijn; allen zijn voor mijn geest even onbereikbaar. 'Wat hebben we de vorige keer dan gegeten?', probeert mijn inmiddels al even radeloze vriendin. We hebben allebei geen idee. Een reeks fletse koolhydraten hangt tussen ons in in de kamer; aardappelen, pasta, rijst.

Paardjes

'Tomaat?', zegt een van ons dan voorzichtig. En dan is het hek van de dam. Opeens is de weg vrij voor een smakelijke associatiesessie. En daar gaan we. Als paardjes huppelen we door de kamer. 'Basilicum!', roep ik. 'Gekaramelliseerde uien!', roept mijn vriendin uitgelaten. 'Ja en geitenkaas!', roep ik. En dan roepen we samen: 'Op een pizza!' En zo kreeg Mario een eigen pizza. Zonder koriander en zonder komijn.

 

PIZZA VOOR MARIO (4 personen)

pizzadeeg
sugo
1 teen knoflook
tijm
zwarte peper
3 el honing
balsamicoazijn
handje cherrytomaten
1 rode peper
4 rode uien
biologisch spek (kan ook zonder)
2 plakken zachte geitenkaas
basilicum

 

1. Maak eerst het deeg. Een goed recept daarvoor vindt u bijvoorbeeld in Polpo of De Zilveren Lepel. Bak de bodem heel even voor. Dat is niet bijzonder authentiek Italiaans, maar voorkomt wel een al te zompige pizza. Als u zelf deeg heeft gemaakt en en de bodem mooi dun hebt uitgerold, dan hoeft dit niet, zeker niet wanneer u de pizza op een pizzasteen zal bakken.

2. Snijd 4 rode uien in ringen en laat die op laag vuur in wat olie en met wat zout glazig worden. Snijd ondertussen 1 rood pepertje (of een halve) heel fijn. Voeg, wanneer de uien glazig zijn de cherrytomaatjes (heel) toe en het rode pepertje. Roer rustig om.

4. Voeg na zo’n 5 minuten ongeveer 3 eetlepels honing toe en een scheut balsamicoazijn. Roer zodat alles gemengd raakt. Laat even borrelen en proef. De ‘saus’ moet zoet en pittig zijn. Niet te zuur van de balsamico. Draai het vuur uit.

5. Roer door de sugo wat verse of gedroogde tijm en een teen geraspte/geperste knoflook. Van de sago heeft u heel weinig nodig. Strijk het met de bolle kant van een lepel over de pizzabodem uit. Het is de bedoeling dat je hier en daar de bodem er doorheen ziet. Anders krijg je kleffe pizza. 

6.Verdeel over de sugo stukjes geitenkaas. Voor een grote bakplaat pizza heb je ongeveer 2 plakken geitenkaas nodig. Verdeel tussen de kaas het honing-tomaat-uienmengsel. Bak dit geheel even totdat de bodem al een beetje bruinig wordt en de kaas een beetje is gesmolten. Verdeel vervolgens (als je vlees eet) zo’n 10 plakken biologsich spek over de pizza en zet hem nog even in de oven onder de gril. Haal uit de oven als de bodem mooi gebruind en het spek idem is. Bestrooi met verse, gehakte basilicum.

ook interessant voor u: